شهید محمد رضا حقیقی شهیدی که در قبر خندید
ر ه ا ر ه ا ر ه ا م ن
در همه عالم گشتم و عاشق نشدم
تو چه بودي كه تو را ديدم و ديوانه شدم
در همه عالم گشتم و عاشق نشدم
تو چه بودي كه تو را ديدم و ديوانه شدم
اشهد ان لا اله ال الله و اشهد ان محمدا رسول الله و اشهد ان علیا ولی الله
اللهم الرزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک
حالا غرض از این ماجرا اینکه می خواستم بگم ای کاش من اون موقع تو صف بودم و به اون شخص معترض می گفتم به چه حقی و با کدوم جرات این حرفو میزنی اگه فرزندان اینها و پدران اینها نبودند که تو اصلا الان وجود نداشتی که بیایی توی این صف وایستی و اینطور با بی شرمی حرف بزنی
من خودم این افتخار را نداشتم که جزو خانواده شهدا باشم ولی از همین جا به همه کسانی که اینطور فکر میکنن می گم که اینطور امکانات ناچیز از سهمیه دانشگاه کرفته تا کارت خارج از نوبت و ... اینها در برابر خون شهیدان عزیزی که جان خود را فدای اسلام کردند و به برکت این خون ها ایران هم آباد شد هیچ است و ذره ای از زحمتی را که خانواده های معظم شهدا در راه اسلام تحمل کردند جبران نمی کند و اجر عظیم این عزیزان فقط با خداوند متعال است
در یک کلمه می خواستم بگم :
این سهمیه های دانشگاه و تمام این کمترین امکاناتی که به خانواده شهدا داده شده نوش جان خانواده شهدا و فرزندان شهدا باد .
فرشته از تو آسمون ٬ برای ماتمش میاد
رقیه دخترش میاد ٬ صدای مادرش میاد
تشنگی با لبش میاد ٬ حسین با زینبش میاد
شاهزاده ای جوون میاد ٬ عباس پهلوون میاد
یه طفل زیبایی میاد ٬ صدای لالایی میاد
مسافرای کربلا ٬ دارن میرن به مهمونی
دلو بزن به قافله ٬ اگه میخوای جا نمونی
بردار چراغ و پرچمۥ ٬ اسباب های محرمۥ
بگیر رو دوشت علمۥ ٬ دیوونه کن یه عالمو
توی صف زنجیرزنا ٬ آقا تماشات میکنه
اگه یه قطره عاشقی ٬ وصل به دریات میکنه
آقا تماشات میکنه
کنار هر سقّاخونه ٬ به تشنه ها آب بنوشون
بچه های کوچولو رو ٬ لباس سقّا بپوشون
به تشنه ها آب بنوشون
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این هم متن ترانه:
اگر روزي رسد دستم به دامانت
كنم جان را به قربانت
ولي بي لطف و احسانت چگونه
شوم ناخوانده مهمانت چگونه
اگر روزي رسد دستم به دامانت
كنم جان را به قربانت
ولي بي لطف و احسانت چگونه
شوم ناخوانده مهمانت چگونه
تو معبود مني بگذار داد از دل بگيرم
پناهم ده كه بر سقف حرم منزل بگيرم
تو دريايي و من تنها غريق مانده در باران
تو فانوس رم شو تا ره ساحل بگيرم
اگر روزي رسد دستم به دامانت
كنم جان را به قربانت
ولي بي لطف و احسانت چگونه
شوم ناخوانده مهمانت چگونه
در اين بازار بي مهري به ديدار تو شادم
تو شادم كن كه سوز غم برآمد از نهادم
تو ميگفتي صدايم كن ز سوز سينه هر شب
صدايت ميزنم اما رسي آيا به دادم
كمك كن تا ابد تنها به تو عاشق بمانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
كمك كن تا ابد تنها به تو عاشق بمانم 
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
به كوي عاشقي شعر خوش ماندن بخوانم
| |||||||||||||||||||||||
وقتی روز قیامت پر پا می شود به آنان که در راه خدا به شهادت رسیه اند خطاب می شودکه ئارد بهشت شوید وقتی از در بهشت وارد می شوند می بینند که جمعی جلوتر از آنان وارد بهشت شده اند و بر صدر مجلس بهشت نشسته اند . شهیدان به خداوند عرض می کنند خداوندا پروردگارا ! ما جانمان را در راه تو نثار نموده ایم و بر اثر این کار فرزندانمان یتیم شده اند همسرانمان بیوه شده اند و از در گاهت سوال داریم علت چیست که این عده قبل از ما وارد بهشت شده اند و بر جایگاه بالا و صدر بهشت مسکن گزیدهاند ؟ از طرف خدای مهربان و کریم به انها خطاب می شود که این ها مستمندان و گرفتاران امت محمد صل الله علیه و اله هستند .
شما در همه عمر یک بار به تیغ جفای کفار گرفتار شده اید و به شهادت نائل شدید . ولی این ها روزی صد بار با تیغ بلا و تیر امتحان بلا شر بت شهادت را می نوشیدند و در عین حال صبر را پیشه می کردند و می گفتند:و اصبر علی ما اصابک و آیات صبر را زمزمه خویش می کردند و دائما می گفتند : بسم الله الرحمن الرحیم والعصر ان الانسان لفی خسر ... و در نتیجه درجه شهادت شما به درجه صبر آن ها نمی رسد.
